Kategoria: Non classé

Opublikowane w

Poznański Festiwal Sztuki Komiksowej – Dziękuję!

Dziękuję NOVA. Czytelnia Komiksów i Gazet – Biblioteka Uniwersytecka w Poznaniu za zaproszenie na Poznański Festiwal Sztuki Komiksowej.

  • Odbyło się spotkanie autorskie ze mną poprowadzone przez niezłomnego Pan od książek , kto nie był niech nie cierpi – wszystko będzie w sieci
  • Były wrysy i podpisy
  • Dziękuję za spotkania i niesamowity klimat

A blog comixxy zrobił fajną relację:

Poznański Festiwal Sztuki Komiksowej 2022 – relacja
Opublikowane w

Recenzja Tomu 2 „Dwa Gwoździe” na blogu DeathToTheZines!

„Po zeszycie pierwszym można było jeszcze czuć się lekko oszołomionym, próbując Dwa gwoździe wepchnąć w jakieś konkretne ramy gatunkowe. Teraz obraz jest bardziej klarowny – to groteskowa i surrealistyczna opowieść nicująca różne mitologie na wylot i nieśmiało próbująca kreować własne. Pełna humoru, absurdalnych sytuacji i jeszcze dziwniejszych indywiduów. Co idealnie uwypukla strona graficzna. Ottoich jeszcze mocniej podkręca wichrowatość swojego świata – tworzy brzydkie postaci, napełnia je nieforemnymi, groteskowymi kształtami i wrzuca w środowisko będące koszmarem euklidesowej geometrii. A dodatkowo chlaszcze czytelnika kolorami: płaskimi, ostrymi, psychodelizującymi. Jakby z nami igrał. To także twoje piekło, persono po drugiej stronie papieru – zdaje się przekazywać podprogowo. Niech komiks zniszczy twoje poczucie estetyki, niech przekłuje płaszcz komfortu psychicznego i zmiażdży undergroundowym turpizmem. W nagrodę możesz jedynie otrzymać opowieść, w której… nie sposób przewidzieć ciągu dalszego.”


https://deathtothezins.blogspot.com/2022/02/dwa-gwozdzie-2-scenariusz-i-rysunki.html#more

Opublikowane w

Kolejna recenzja komiksu „Dwa Gwoździe” – Blog Comixxy

Dwa gwoździe. Tom 1 i 2
Ostatecznie kupiłem to pojęcie, stałem się jego świadomym odbiorcą, widzącym potencjał godny innych twórców, w tym niejakiego Mike’a Mignoli, który zaczynał w bardzo podobny sposób. Na początku był chaos, a chaos stał się złem, sympatycznym złem, które polubiłem, chcę wiedzieć, co będzie dalej, kibicuje małym i wielkim ambicjom obojgu głównych bohaterów, bardziej skłaniając się ku Tornowi.